Sponsoren

Buiter Beton

Vlinderwerken Gerwin Nijboer

Mennink en van Zijl Installatie

Adminstratiekantoor Snoyer

Versele Laga

Twitter

Geschiedenis

SC Balkbrug is opgericht op 6 april 1927 en is inmiddels de oudste club van de region en heeft 3 senioren elftallen. De jeugdafdeling wordt in samenwerking met de zaterdagafdeling, VV Avereest, geregeld. 

Oprichting en beginjaren

Ter gelegenheid van het 75-jarig jubileum heeft Jan Dekker, verbonden aan de Historische Vereniging Avereest, maar vooral oud Balkbrug-voetballer, in 2002 getracht een en ander te weten te komen uit de monden van twee voetballers uit die begintijd, namelijk Boele de Bruin en Willem Rabbinge, toen respectievelijk 85 en 83 jaar oud.

Waar werd er toen gevoetbald? Wel, dit gebeuren vond plaats aan de Molenweg waar nu de laatste woningen net buiten de bebouwde kom staan. De onverharde weg richting het grasbaanraceterrein was toen de toegang tot het voetbalveld achter de woning van de familie van de Berg. Dit veld werd door de voetballers ook wel “Doolhof” genoemd. Er was daar geen kleed- en wasgelegenheid en dus trok men thuis het voetbaltenue aan met daaroverheen de gewone kleding. Bij het voetbalveld gekomen trok men de kleding uit (behalve de voetbalkleding natuurlijk) en legde die bij een boom. Ieder had zijn eigen boom hiervoor. Had men dorst dan kon er water worden gedronken uit de pomp bij Van de Berg. In die tijd was er in Balkbrug groenteboer Piet Benjamins, die zijn waar vanaf een handkar aan de man probeerde te brengen. Dus op zondag toog hij naar het voetbalveld om appels, peren enz. per stuk te verkopen. Als naam van de club had men aanvankelijk “Voorwaarts” gekozen maar dat werd niet veel later veranderd in “Sportclub Balkbrug” (SCB) .

Sportief gezien ging het aanvankelijk met Sportclub niet zo goed. De resultaten waren zelfs slecht. Maar er was echter in de Haardennen / Heuveltjesbos nog een clubje actief met daarin enkele goede spelers, voornamelijk van Oud-Avereest. Toen deze club samen ging met Sportclub werden de resultaten snel stukken beter.

Geen wonder dus dat het toenmalige bestuur zich in 1929 keihard opstelde toen het net opgerichte U.S.V. zich meldde voor 4 spelers die in Den Hulst woonden. Deze mega-transfer kreeg een jaar later zijn beslag nadat het U.S.V.-bestuur voorstelde om een beker in ruil te geven voor de Balkbrugse medewerking.

Op een gegeven moment, in de jaren dertig, stelde de heer Lokken, boer en tevens cafébaas van het horecabedrijf waar nu Takens is gevestigd, een veld (lees: weiland) beschikbaar voor Sportclub Balkbrug. Dit veld was gelegen daar waar nu de woningen aan de Wolter ter Haarstraat staan. Vanaf de kleedgelegenheid bij café Lokken, later overgenomen door zijn schoonzoon Leunge, kon men via een zandpad het achtergelegen voetbalveld bereiken. Een deel van dit pad vormt nog altijd de doorgang tussen de Wolter ter Haarstraat en de parkeerplaats van Takens. Bij de openingswedstrijd op dit veld stelde de heer Lokken een nieuwe bal, verpakt in een oude krant, beschikbaar. Bij het café c.q. de boerderij van Lokken was ook een bijgebouw waar de voetballers zich konden omkleden. Het wassen gebeurde op de zogenaamde pompestroate met koud pompwater uit een emmer. Omdat de kleedruimte niet groot genoeg was moest het omkleden ook buiten gebeuren, wat, slechts gehuld in een zwembroek en dan ook nog in de winter, zeker geen pretje was.

Het aantal leden breidde zich gestaag uit, zodat er zo rond 1950 een tweede en zelfs derde elftal samengesteld konden worden. Alsmede ook nog een A en een B juniorenelftal. Inmiddels bestonden de clubkleuren uit rood/wit gestreepte shirts en blauwe broeken, daarvoor was de combinatie rood shirt en zwarte broek. Alle wedstrijden van bovengenoemde elftallen werden gespeeld op hetzelfde veld. Bij goed weer was dit geen probleem maar bij regenachtig weer kon dit veld geen twee of drie wedstrijden verdragen. In dat geval ging alleen de wedstrijd van het hoogste elftal door. De jeugdelftallen speelden overigens op zaterdag.

Omdat het veld ook als weiland dienst deed liepen er door de week koeien op die het gras mooi kort hielden. Maar voordat er gevoetbald kon worden moesten dus wel eerst alle ` koeflatten` door de leden opgeruimd worden. Eenmaal werden de gebruikte schoppen en harken voor dit zogenaamde strontrakken schoongemaakt in de bak gevuld met drinkwater voor de koeien. Dit tot groot ongenoegen van eigenaar Leunge, die de daders persoonlijk van huis haalde en de watersilo met emmers liet leeghalen om deze daarna weer met schoon water te vullen.

Net als nu was er in die tijd een consul, die vooral bij slechte weersomstandigheden het veld moest keuren of het verantwoord was om erop te voetballen. Eens was de situatie van het veld zodanig dat deze consul, de heer R.Wassens, vond dat de wedstrijd niet door kon gaan. Maar Balkbrug was die dag op volle sterkte en men zag een overwinning op de concurrent al helemaal voor zich Want er speelden namelijk ook een paar zeer goede voetballers die in de bewakingsdienst van Veldzicht werkten en dus niet altijd beschikbaar waren. Dus smeekten een aantal spelers de consul om het veld niet af te keuren. Zij zouden ervoor zorgen dat met behulp van vorken en schoppen het veld bespeelbaar zou worden gemaakt. En warempel. De consul ging door de knieën.

Een belangrijk onderdeel van de voetbalclub was natuurlijk de training. Hoewel in de beginperiode van SCB geen trainer was aangesteld werd er toch fanatiek geoefend. Omdat er geen lichtinstallatie bestond gebeurde dit ondermeer bij verlichting van de lampen van de tractor van Klaas Guichelaar. In de jaren vijftig hebben ondermeer als trainers gefungeerd de heren W. Gerrits uit Zwolle, B. Tuin uit Zwolle en J. Pieters uit Balkbrug.

Maar in die jaren was het niet de trainer en ook niet het bestuur die de opstelling bepaalden. Dit gebeurde door een elftalcommissie. Deze kwam dan zo halverwege de week bij elkaar om de elftallen samen te stellen. De spelers kregen dan schriftelijk bericht aangaande tijdstip, plaats, tegen wie, en in welk team en zelfs de plaats in het elftal waar men zou spelen.

Tegen welke clubs werd er zoal in de jaren vijftig en zestig gevoetbald? In het begin tegen D.V.C. (Dedemsvaart) dat al snel enkele klassen hoger speelde. Maar verder natuurlijk tegen U.S.V. (Den Hulst), Zuidwolde, Ommen, J.W.K. (Kampen), Raalte, Broekland, Vervo (Veessen), IJsselboys (Wijhe), IJhorst, Wacker (De Wijk), DOSZ (Drogteropslagen/Zuidwolde) en Hevo en Heino (beiden uit Heino). Dicht bij huis reisde men per fiets naar de wedstrijd. Werd de afstand groter dan werd een E.D.W. – bus, later D.V.M. – bus gehuurd met daarop als vaste chauffeur Roelof Tempelman uit de Vinkenbuurt.

De jaren '70

Begin jaren ’70 verdween het veld, dat in de lengte langs de Wolter ter Haarstraat lag voor de bouw van nieuwe woningen. Naast het overgebleven trainingsveld (het veld achter de heg) werden 2 nieuwe voetbalvelden gerealiseerd. De ingang van het sportcomplex kwam achter de toenmalige huishoudschool. Een gele houten barak deed dienst als kleedruimte. Een kantine was er niet. Als je plat op het veld lag dan kon je zien dat de aarde rond was. Het was verre van vlak. Het nieuwe complex bestond aanvankelijk uit twee wedstrijdvelden. Op het hoofdveld kwamen de eerste reclameborden, geplaatst door Klaas Guichelaar.Het achterste veld werd voorzien van lampen en was tevens het trainingsveld. Balkbrug werd begin jaren 70 getraind door dhr.Jans uit Zwolle, de vader van Ron Jans. Ron Jans is tegenwoordig nog actief als trainer en was in het verleden trainer van FC Groningen, SC Heerenveen en Standard Luik.

Tot in 1974 een stenen gebouw met 6 kleedruimtes gereed kwam dat, na diverse aanpassingen, nog steeds als zodanig dienst doet.

De kantine, eerst een donkerrode houten keet, ongeveer op de plaats van het huidige V.V. Avereest onderkomen en later een nieuw stenen gebouw, werd gerund door Harm en Hennie Schotmeijer en door Klaas en Trijn Guichelaar, die jarenlang de scepter zwaaiden achter de bar en in de keuken. Na de bouw in 1985 van de nieuwe kantine naast de sporthal, kwam het gebouw in gebruik als opslag voor de gemeente en deed het voorste deel dienst als bestuurskamer van S.C. Balkbrug. (Anno 2008 is het gebouw ondermeer de bestuurskamer, fitness-/behandelruimte en materiaalopslag van SCB gevestigd.) In de huidige kantine aan de sporthal, die samen met Volleybalvereniging Set-Up wordt geëxploiteerd en valt onder de verantwoordelijkheid van de SCB, werken veel vrijwilligers onder leiding van de beheerscommissie. Na de aanleg van het nieuwe hoofdveld in 1977 ligt er een fraaie accommodatie waar voetballend Balkbrug terecht trots op is.

Een sportief hoogtepunt voor het Balkbrugse zondagvoetbal was natuurlijk het winnen van de afdelingsbeker in 1973. Op een volgepakt sportpark Gerner in Dalfsen moest men voor de eindstrijd aantreden tegen Hoonhorst. Met deze ploeg had men altijd de grootste moeite en de overtuigende 6-1 winst in de finale betekende dan ook een aangename verrassing. Terug in Balkbrug werd de bekerwinst uitgebreid gevierd waarbij de pas gewonnen beker, al dan niet met bier gevuld, tussen de tap van Takens en die van Rozendal (nu Brasil) heen en weer pendelde. Ver in de jaren tachtig speelde dit “eerste van toen” enkele keren tegen Balkbrug – 1 om de Koert Geerts Bokaal.

Damesvoetbal

Aanvankelijk was het de bedoeling om eenmalig een Balkbrugs damesvoetbalteam te laten spelen op de Damovo feesten in Dalfsen in 1966. Het team bestond vooral uit dames van de gymnastiekvereniging. Op initiatief van Klaas Guichelaar werd kort daarop een eigen toernooi georganiseerd, waarop direct de eerste prijs in de wacht werd gesleept. Een competitie was er nog niet maar de eerste wedstrijden tegen clubs uit de buurt werden dik gewonnen. Dit sterke optreden leverde een eervolle uitnodiging op voor een wedstrijd tegen de dames van Go Ahead in Deventer voorafgaand aan de wedstrijd Go Ahead 2 – Ajax 2 in stadion De Adelaarshorst.

Balkbrug trad aan op veel toernooien in de wijde omgeving en op het eigen nederlaagtoernooi konden geen van de 10 tegenstanders de dames verslaan. Inmiddels was er een uitwisseling op gang gekomen met de Duitse vereniging S.V. Lusche, waartegen jaarlijks werd gespeeld. De aftrap van de wedstrijd in 1972 werd verricht door de beroemde schaatser Jan Bols. De Duitse speelsters en de begeleiding werden bij gastgezinnen ondergebracht, want ’s avonds was er altijd groot feest bij Het Trefpunt waarop de volgende morgen de bus vertrok bij de Viersprong.

Pas in 1972 startte de KNVB met een dames-competitie en werd damesvoetbal een onderdeel van Sportverenging Balkbrug. De competitie startte met 7 ploegen en Balkbrug eindigde dit eerste seizoen op de tweede plaats, achter Dedemsvaart.

Jarenlang was Balkbrug met als trainers o.a. Jan Tuin en Marinus Hulst, een vaste waarde in de hoofdklasse van de afdeling Zwolle totdat in 1980 een stapje terug gedaan moest worden. Bijna lukte het om in het daaropvolgende seizoen direct te promoveren maar men moest genoegen nemen met plaats 3. Maar het jaar daarop, seizoen 1982 / 1983 was het wel raak. Maar liefst 19 winstpartijen en 1 gelijkspel uit 20 wedstrijden plus 160 doelpunten voor en 6 tegen. Grietje Dragt en Ali Smink waren goed voor 73 respectievelijk 44 doelpunten.

Nadat een aantal speelsters was vertrokken of gestopt was het moeilijk om deze plaatsen op te vullen, want met de komst van de sporthal in Balkbrug waren er meer mogelijkheden voor balvaardige Balkbrugse vrouwen zoals volleybal en later ook tennis. En zo kwam er toen een einde aan het damesvoetbal in Balkbrug.

Stand 4e klasse E Noord

TeamWDVDTP
Bezig met laden...

Facebook

Klik op het facebook logo voor de officiele facebook pagina van SC Balkbrug.

 

Copyright © 2014. All Rights Reserved.