Wedstrijden

 

 

 

Sponsoren

Buiter Beton

Vlinderwerken Gerwin Nijboer

Mennink en van Zijl Installatie

Adminstratiekantoor Snoyer

Versele Laga

Versele Laga

Freeks Visie

Zondag 8 december SC Balkbrug – VV Sleen 0-3

Er stond ons weer een wedstrijd te wachten. Vandaag was de tegenstander VV. Sleen. De weersomstandigheden waren niet best, met zon, wind en regen. Het veld speelde niet lekker; het was nat en er was weer met zand gestrooid. Maar de bal kon rollen, dus konden we voetballen.  

Patrick speelde vandaag met een gebroken teen, geen probleem. Een paracetamolletje er in en we kunnen spelen. Er gebeurde niet bar veel, er werd wat over en weer gespeeld, maar beide teams waren zoekende. Wouter pakte vroeg zijn eerste gele kaart na een nuttige overtreding op het middenveld. Hierna had hij nog wat woordenwisselingen met scheidsrechter en menig tegenstander. 

We kregen een paar kansen; een gevaarlijke uitbraak van Dennis, die de bal naar Tassie speelde. Hij schoot van een meter of 25 en die bal kwam nog verraderlijk tegen de bovenkant van de lat. Patrick had nog een schot in het zijnet na een fraaie één twee met wouter, maar veel gebeurde er niet; eigenlijk was het spel niet om aan te zien. De terechte 0-1 viel dan ook na een minuut of 25; een fout van ons, Joris rende er nog achteraan, maar die gast maakte een sliding van buiten de zestien en de bal vloog er zomaar in. Niet lang daarna viel de 0-2. Die man kapt iemand uit en schiet hem prima, binnenkant paal, in de korte hoek. Waar bij hen de vreugde steeg, steeg bij ons de frustratie. Die scheids begon van alles bekokstoven met zijn fluit waarna er enkele opstootjes plaatsvonden. Ook had hij geen flauw idee waar hij moest lopen; hij liep ons steeds in de weg en geregeld werden er ballen tegen hem aangeschoten. Scheids, ga anders zelf op voetbal, maar stop gewoon met fluiten. Mocht u dit lezen, zie het dan als waardevolle tip, want niemand wordt er beter van als u op zondagmiddag, twee uur, een fluit in uw mond neemt. Afijn, ’tis altijd makkelijk zeuren op de scheids als het niet loopt. De wedstrijd kwakkelde voort, en het leek er steeds slechter voor ons uit te zien toen Patrick aangaf niet verder te kunnen spelen. De paracetamol werkte uit en de pijn in zijn teen kwam terug. Hij werd gewisseld voor Freek. Sven hield ons nog enigszins in leven na een gevaarlijke uitbraak van Sleen. We gingen de rust in met een 0-2 achterstand. 

De thee was lauw, maar werd een stuk heter toen de trainer ons wees op het spel. Hij was op zijn zachtst gezegd ‘not amused’ en bracht Tomasz voor Wouter, we werden flink ingepeperd.  

Dit had echter wel effect, we toonden meer inzet om het potje alsnog naar onze hand te trekken. Helaas lukte dit niet; de 0-3 viel na tien minuten spelen. Niet veel later nog een wissel, wetende dat we een verloren wedstrijd speelden; in de 60e minuut mocht Arne zijn debuut maken in het eerste van Balkbrug één. Aan de zijlijn stond zijn vader, tevens voorzitter van de club, Jaap, met een camera. Het was een emotioneel moment die in de familie Dijkstra nog lang herinnert zal worden. Hij viel ook goed in.  

 

Dennis werd nog neergehaald in de zestien, maar de scheids zag het niet, of deed alsof hij het niet zag. In ieder geval had het geen zin meer om die man van gedachten te veranderen want dat werkte alleen maar in ons nadeel. Het was zo’n soort scheids, hij was ons gewoon aan het pesten, want na een tijdje liep hij weer in de weg toen we gevaarlijk konden counteren. Hij ging er gewoon voor staan. VENT! Dacht ik, Als je niet oppast schiet ik die bal in je zak. Dit gebeurde vlak voor het einde van de wedstrijd overigens nog wel, maar bij de verkeerde; een loeiharde knal van Epi verdween in het kruis van de tegenstander, en stortte ter aarde. De wedstrijd werd stilgelegd en direct kwam de beeldschone verzorgster van de tegenstander het veld op gestormd en begon de zere plek te masseren. De schade leek mee te vallen en de laatste minuutjes konden uitgespeeld worden. Niet verkeerd, zo’n verzorgster. 

Zondag 1 december Balkbrug - Zwartemeerse Boys 1-0

Er stond ons weer een potje te wachten. Zondagmiddag kwart over 12 aanwezig… oeps, het werd iets later. Afijn, de groep was er content mee, wat ik erg kon waarderen. Oké, genoeg over mij, we gaan beginnen met de wedstrijd. We speelden tegen Zwartemeerse boys, die het niet helemaal voor elkaar leken te hebben. Ze maakten vreemde keuzes voor ons doel en hun keeper was het spoor compleet bijster. Eén keer uitstekend druk zetten van Thomas en Epi, en hij wist het niet meer. Op een vreemde manier belandde de bal via de paal alsnog in de handen van de keeper. Oké, er zit wat in vandaag, realiseerden we. We speelden goed, de machine kwam op gang. Een aanval die begon bij balbezit van Twan, werd terug gepeeld naar Joris, die het overzicht bewaarde en een goede pass tussen de linies naar Epi gaf. Epi verlegde het spel naar rechts, waar de opstormende Sander opstormde. Hij gaf een voorzet die precies op het hoofd van Tassie belandde. Helaas kon hij zijn hoofd er nét niet goed onder krijgen; de bal spatte uiteen op de lat van het vangnet. Een gekke voorzet van ons belandde ineens op de paal. Weer zag de keeper van de tegenstander er niet goed uit, hij dook er onder door. En niet alleen wij kregen kansen, ook zij hadden mogelijkheden tot kansen, maar maakten telkens de verkeerde keuzes. Je zag het vertrouwen bij hen in de eerste helft dalen; die rechtsback schreeuwde: ‘MAIK IN!!! MAIK in.. Maik i..’ en sjokte vervolgens terug naar zijn eigen helft omdat ze balverlies leden. Dit getuigde niet van veel zelfvertrouwen om het potje Balkbrug 1 – Zwartemeerse boys 1 te winnen. Hier móesten we gebruik van maken. Piet had nog een onderonsje met wat supporters, allemaal hartstikke leuk, maar hij had wel gelijk. De eerste helft kabbelde voort; wij waren de bovenliggende partij, maar veel kansen kregen we niet meer, tot vlak voor het eind die keeper weer vreemde capriolen uit begon te halen. Hij dacht goed mee te kunnen voetballen. Maar simpel druk zetten werd hen bijna fataal. De bal werd door een verdediger van de lijn gehaald. 

In de rust lulden we wat onder het genot van een kopje thee. 

De tweede helft begon, maar vanaf de eerste minuut werden we direct vol onder druk gezet. Ze zijn in de rust duidelijk een donderspeech ondergaan. Na een minuut of twee belandde een schot op de kruising. Geluk voor ons. Ook een verdraaid schot die naast leek te gaan raakte de paal waarna de rebound in Joey’s handschoenen terecht kwam.  

Tijd voor een paar wissels; Wouter kwam voor Thomas en Thomasz voor Heldt. We kregen weer wat meer grip op de wedstrijd en begonnen weer te domineren. Ik heb goeie acties gezien en prachtige openingen, precies op de stropdas. Scoren lukte echter nog niet. Toen moest Freek zich voorbereiden op een wissel, maar waren er wat technische problemen met de jas. De rits zat vast waardoor de jas niet meer uit kon. Dit heeft een minuut of 5 geduurd, maar toen kon de wissel dan eindelijk plaatsvinden. Hij kwam voor Sander. De wedstrijd vorderde en de tank begon aardig leeg te raken bij sommigen. Egbert moest het strijdveld zo’n 10 minuten voor het einde verlaten met een blessure aan zijn hamstring. We hadden geen wissels meer en kwamen dus met 10 man te spelen. Alles voor het team nu! De geest werd sterker en de onverzettelijkheid steeg aan onze zijde. Zij waren vol in de aanval en probeerden de 0-1 te forceren met nog 5 minuten op de klok. Maar het tegenovergestelde gebeurde. Een lange bal kwam bij Tassie terecht, die een voortreffelijke actie in huis had en een strakke voorzet gaf op de doorgelopen Freek. Hij hoefde er alleen maar tegenaan te lopen en de bal vloog in de korte hoek achter de keeper. HET IS 1-0!! NGOOOAL!! Heel Balkbrug ontplofte. Bier vloog door de lucht en er ontstond een lichte aardbeving op de schaal van richter. Met nog een paar minuten te spelen wisten we dat deze overwinning binnen was. Zij werden alsmaar gefrustreerder en wij maakten daar goed gebruik van door te spelen met de tijd. Het eindsignaal klonk en we hebben ons puntenaantal weten te verdubbelen met een 3 klapper. De trainer was echter niet tevreden, hij vond dat we hadden moeten wachten tot de één na laatste minuut;). 

Zondag 24 november Gasselternijveen - Balkbrug 4-0

We hadden vandaag weer een wedstrijdje voor de boeg. Onze tegenstander was Gasselte nog iets, iets met veen. We kwamen om te winnen, en waren er heilig van overtuigd dat we dit ook daadwerkelijk gingen doen. Iedereen was scherp in zijn kop, de sfeer zat er lekker in, en we hadden er allemaal zin in. De trainer had vandaag een speciaal foefje uit de hoge hoed getoverd door te beginnen met Twan en Thomas op het middenveld. Dit pakte slecht uit, want we kregen er 3 tegen in de eerste helft, al kun je moeilijk een schuldige aanwijzen. 3 individuele fouten zorgden voor de tegentreffers. Het spel was verder goed; we combineerden goed met elkaar en kwamen er vaak gevaarlijk uit, dus om nou te zeggen; het pakte slecht uit, nee, we kwamen gewoon erg knullig achter. Eerste helft, 3-0 Gasselte, gewoon kut. Nog even een puntje van aandacht, de scheidsrechter. We zaten middenin onze teambespreking en ineens werd er op de deur geklopt. Ik dacht dat Sinterklaas pepernoten kwam brengen. Maar tot onze verbazing stond daar ineens de scheidsrechter; gozer wat doe je? We zijn hier belangrijke geheime informatie met elkaar aan het delen, dan kun je niet zomaar binnen komen. Afijn, hij deed het dus wel en kwam erg nerveus over; Hij versprak zich een paar keer en zijn hand trilde zo hard dat hij zijn telefoon bijna liet vallen. Oké scheidsrechter, het is wel mooi geweest zo, als je nou gewoon 5 minuten voor het begin van de wedstrijd was gekomen was het ook goed geweest. Ik hoop alleen niet dat hij na onze bespreking nog naar de tegenstander was gegaan en onze tactiek had gedeeld; ze leken erg goed voorbereid op onze speelstijl. Maar goed, we kwamen dus 3-0 achter. Er was nog wel een hoogtepunt vanuit Balkbrug opzicht; de scheids struikelde ergens over. Hier konden we op de bank wel om lachen. We hadden een gezellige bank vandaag.  

 

De tweede helft. De tweede helft was wellicht nog wel zuurder dan de eerste. De trainer had ons in de rust een flinke injectie strijdlust gegeven, en we gingen nóg beter spelen dan we al deden.  

Minuut 46: 4-0 Gasselte. 

Oké, het wordt dus zo’n dag. Het was duidelijk dat we vanaf dit moment voor spek en bonen speelden; een achterstand van 4 doelpunten ga je niet snel goed maken. Toch waren er zeker kansen voor; we domineerden het spel en als we alle 100% kansen die we in de tweede helft kregen, af hadden gemaakt, hadden we gewoon met 4-10 gewonnen. Sander had zijn eerste hattrick kunnen maken, en ook Dennis schoot een aantal keer van afstand. Tassie had wat kansen en we waren nog een paar keer gevaarlijk uit een vrije trap. Corners vlogen er bijna in, en een ingooi ineens trof bijna doel. Helaas zat het geluk vandaag niet aan onze zijde, want het bleef 4-0 voor hun. Maar toch vond ik het een mooie wedstrijd, niet om de uitslag, maar om het team; we bleven plezier houden in het spelletje, wat maakt de uitslag dan nog uit? Tuurlijk, het is leuk om te winnen, en daar geef je altijd 100% voor, maar als je geen lol hebt, kun je er beter mee kappen. Wij kappen voorlopig niet. 

Stand 4e klasse A Noord

TeamWDVDTP
Bezig met laden...

Facebook

Klik op het facebook logo voor de officiele facebook pagina van SC Balkbrug.

 

Copyright © 2014. All Rights Reserved.